Filmavond: Hachi ‘A Dog’s Tale’.

Hallo lieve bloggers, vandaag hebben we weer een filmavond post voor jullie. We hebben voor vanavond de film ‘Hachi: A Dog’s Tale’ gekozen. Hachi: A Dog’s Tale is een Amerikaanse dramafilm uit 2009 gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de trouwe Akita Hachiko, het is een film geregisseerd door Lasse Hallström. Het is een remake van de Japanse film Hachikō Monogatari uit 1987 en in de hoofdrol zie je niemand minder dan Richard Geré (die kennen we natuurlijk van films zoals; Runaway Bride, Pretty Woman en Chicago) naast Richard spelen ook Joan Allen (haar heb je vast eerder gezien in de films; room en de Bourne films) en Sarah Roemer (vooral bekend van haar rol in de film; Grudge 2) een rol in deze film.blog-divider1Op een avond komt Parker Wilson van zijn werk via de trein aan bij de treinstation daar vindt hij een verdwaalde puppy, eentje die hij wel mee naar huis moet nemen. Hoewel zijn vrouw Cate het hier niet mee eens is mag de puppy bij hun verblijven tot zijn baasje hem komt ophalen. Parker komt er al snel achter dat de puppy afkomstig is uit Japan en beter bekend staat onder de naam ‘Hachi’ wat ook wel de Japanse woord voor geluksgetal acht betekend. Parker besluit Hachi te houden en er ontstaat een prachtige band tussen hond en baasje. Elke dag brengt Hachi zijn baasje vol trots naar de treinstation om hem dan weer op te wachten in de avond op dezelfde plek en dezelfde tijd. Maar op een dag krijgt Hachi een heel slecht gevoel en doet hij er alles aan om zijn baasje thuis te houden, die avond keert Parker niet terug en Hachi besluit om toch trouw op de terugkeer van zijn baasje te wachten…  maar dagen worden weken en weken worden jaren en na tien jaar is er nog steeds geen spoor van Parker. De vraag die over blijft is dan ook ‘hoe lang is lang genoeg om op iemand te wachten die niet terug zal keren?’. 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dit moet wel één van de treurigste films ooit zijn, we hadden niet verwacht dat het ons zo zou raken maar naarmate de film vorderde raakten we echt gehecht aan Hachi en konden we kreten van verrukking niet laten elke keer als hij iets schattigs of ontroerendst deed. Toen kwam de film bijna aan zijn einde en waren we erg stil van verdriet want hoe zielig was het einde van de film? Hoe ontroerend en hartverscheurend en puur. Hachi wachtte nog 10 jaar op dezelfde treinstation, 3650 dagen op dezelfde tijd en dezelfde plek. Hoe loyaal moet je wel niet zijn dan? Hoeveel liefde heb je dan wel niet in je? Zo’n relatie tussen hond en baasje moet toch prachtig zijn? We hebben echt emmers vol gehuild en aan het einde van de film zaten we met rode ogen op de bank en waren we omringd door tissues. Toen kreeg je ook nog te lezen dat het een waargebeurd verhaal is en Hachi zijn eigen monument heeft in Japan waar het echte verhaal zich heeft afgespeeld, nou dat was nog een steek in je hart want iedereen wilt wel zo’n hond en hoewel het verhaal prachtig was heeft het einde ons echt pijn gedaan want ‘He waited for years for the return of the one person he loved and they finally met in their dreams.’ Nu hebben we echt een enorme behoefte aan een hond om eerlijk te zijn, maar waar vind je zo’n hond? 

Tot de volgende keer en voor nu ciao lovelies, xoxo Gibby & Hic@

Advertenties

Een gedachte over “Filmavond: Hachi ‘A Dog’s Tale’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s